
Konum: Sumatra Adası’nın kuzeyi
Rakım: 1.200 – 1.700 m
Hasat Sezonu: Nisan – Haziran / Kasım – Ocak
Profil: Topraksı, baharatlı, düşük asidite, dolgun gövde
Konum: Kerinci Yanardağı çevresi
Rakım: 1.300 – 1.800 m
Hasat Sezonu: Mayıs – Ağustos
Profil: Tatlı, bitkisel ve dengeli gövde
Konum: Java Adası
Rakım: 1.000 – 1.600 m
Hasat Sezonu: Nisan – Ağustos
Profil: Daha temiz fincan, hafif gövde, yumuşak asidite
Konum: Küçük Sunda Adaları
Rakım: 1.200 – 1.800 m
Hasat Sezonu: Mayıs – Eylül
Profil: Kakao, baharat, tatlı bitiş
Konum: Güney Sulawesi
Rakım: 1.400 – 2.000 m
Hasat Sezonu: Mayıs – Ekim
Profil: Dengeli asidite, temiz fincan, baharatlı tonlar
Endonezya, yüzyıllara dayanan kahve üretim geçmişine sahip olmasına rağmen, uzun yıllar boyunca özel kahve pazarında sınırlı temsil edilmiştir. Son yıllarda izlenebilirlik, kalite ve bölgesel kimlik konularına yapılan yatırımlar sayesinde Endonezya kahveleri yeniden ilgi görmeye başlamıştır.
17. yüzyılda Hollanda sömürge yönetimi, ilk kahve fidanlarını Batavia (bugünkü Jakarta) çevresine dikti. 1700’lü yılların başında Java Limanı’ndan Avrupa’ya yapılan ihracatla Endonezya, Etiyopya ve Arap Yarımadası dışındaki ilk büyük ölçekli kahve üreticilerinden biri oldu.
1860’larda kahve yaprağı pası hastalığının yayılmasıyla Arabica üretimi büyük ölçüde zarar gördü ve Robusta çeşitlerine geçiş hızlandı. Günümüzde Endonezya üretiminin %80’den fazlası Robusta’dır. Arabica üretimi ise daha sınırlı ve bölgesel olarak yoğunlaşmıştır.
Endonezya, dünyada Giling Basah (yaş kabuk soyma) yöntemiyle özdeşleşmiştir. Bu yöntem, özellikle Sumatra’da yüksek nem ve düzensiz yağış koşulları nedeniyle geliştirilmiştir.
Temel süreç:
Kahve kirazı hasat edilir ve kabuğu soyulur
Gece boyunca fermente edilir
Yıkanır ve kısa süreli kurutulur
%30–40 nem oranında iken kabuk soyulur
Son kurutma ile %12–13 nem seviyesine indirilir
Bu yöntem, Endonezya kahvelerine özgü yoğun gövde, topraksı ve baharatlı karakteri oluşturur.
Arabica üretimi daha çok Aceh, Kuzey Sumatra, Sulawesi, Batı Java, Bali ve Flores bölgelerinde yoğunlaşmıştır. Çiftlikler genellikle 1–5 hektar arasında olup kahve, sebze ve baharatlarla birlikte yetiştirilir. Tedarik zinciri; küçük çiftçiler, köy toplayıcıları, işleyiciler ve ihracatçılardan oluşan çok katmanlı bir yapıya sahiptir.
Endonezya kahve endüstrisi üretim ve fiyat açısından büyük dalgalanmalar yaşamaktadır. İklim koşulları, döviz kurları ve küresel talep, fiyatları doğrudan etkilemektedir. Son yıllarda artan ulusal tüketim, iç pazarı güçlendirmiş ve birçok nitelikli kahvenin ülkede kalmasını sağlamıştır.
Kısalan tedarik zinciri sayesinde çiftçiler daha iyi fiyatlar elde ederken, kavurucular da daha kaliteli çekirdeklere doğrudan erişim sağlamaktadır. Bu denge, Endonezya kahvesinin geleceğinde önemli bir rol oynamaktadır.
WhatsApp us