Kahve, 18. yüzyılın sonlarında ilk kez Veracruz bölgesinde Meksika’ya girdi. 19. yüzyılın sonlarında Chiapas’ta yaygınlaşmasıyla birlikte ülke genelinde önemli bir tarım ürünü haline geldi.

1970’ler ve 1980’ler boyunca kahve, Meksika ekonomisinin temel gelir kaynaklarından biri oldu ve milyonlarca insan için geçim sağladı.

Instituto Mexicano del Café (INMECAFE), kahve üretimini desteklemek, teknik danışmanlık sağlamak ve ihracat kotalarını düzenlemek amacıyla kurulmuş devlet destekli bir kurumdu.

INMECAFE’nin faaliyetleri sayesinde özellikle Chiapas, Veracruz ve Oaxaca, ülke üretiminin büyük bölümünü karşılayan bölgeler haline geldi. 1989 yılında kurumun dağılmasıyla üreticiler serbest piyasa koşullarıyla baş başa kaldı.

Uluslararası Kahve Anlaşması’nın 1989’da sona ermesiyle birlikte kahve fiyatlarında ciddi düşüşler yaşandı. Bu durum özellikle küçük üreticileri olumsuz etkiledi.

Bakım ve girdi maliyetlerinin karşılanamaması nedeniyle hem üretim miktarı hem de kalite geriledi. 2000’li yılların başı, Meksika kahvesi için en zor dönemlerden biri olarak kabul edilir.

Günümüzde Meksika’da kahve üretimi yeniden yapılanma sürecindedir. Birçok bölgede kooperatifler kurulmuş, üreticiler Fair Trade, Organic ve Rainforest Alliance gibi sertifikalara yönelmiştir.

Özellikle Chiapas ve Oaxaca bölgeleri, sürdürülebilir üretim ve izlenebilirlik odaklı çalışmalarla öne çıkmaktadır.