Nikaragua, “göller ve volkanlar ülkesi” olarak bilinir. Ülkede çok sayıda mikro iklim bulunur ve bu durum farklı tat profillerine sahip kahvelerin yetişmesine olanak tanır. Son yıllarda üreticiler yeni çeşitler ve alternatif işleme yöntemleriyle özel kahve segmentine yönelmiştir.

Kahve, Nikaragua’ya 1800’lü yılların ortalarında getirilmiştir. İlk ekimler Pasifik ovalarındaki yüksek platolarda yapılmış, zamanla üretim ülkenin kuzey dağlık bölgelerine kaymıştır. Günümüzde üretim ağırlıklı olarak Las Segovias, Matagalpa ve Jinotega bölgelerinde yoğunlaşmıştır.

Kahve, Nikaragua’nın en önemli tarımsal ihracat ürünlerinden biridir.

• 200.000’den fazla kişiye doğrudan istihdam sağlar

• Yaklaşık 40.000 çiftçi ailesi geçimini kahveden sağlar

Üretim genellikle yarı ormanlık alanlarda, gölgede yetiştiricilik yöntemiyle yapılır.

1990’lı yıllarda yaşanan siyasi istikrarsızlık ve 1998 Mitch Kasırgası, kahve sektörüne ciddi zararlar vermiştir. Altyapı büyük ölçüde tahrip olmuş, ardından gelen küresel kahve fiyat krizi küçük üreticileri zor durumda bırakmıştır.

Düşük uluslararası fiyatlar nedeniyle birçok çiftçi bakım ve hasat faaliyetlerini sürdürememiştir. Bu dönem, Nikaragua kahvesi için sosyal ve ekonomik açıdan en zorlu yıllar olarak kabul edilir.

1990’lardan itibaren kooperatifler, sektörün yeniden toparlanmasında kritik rol oynamıştır.
Kooperatifler sayesinde üreticiler:

• Teknik eğitim

• Kalite kontrol

• Sertifikasyon

• Özel kahve pazarlarına erişim

konularında destek almaya başlamıştır.

Bugün Nikaragua kahvesi:

• İzlenebilirlik

• Sürdürülebilir üretim

• Tek çiftlik ve mikro lot üretimler

konularında önemli ilerleme kaydetmiştir. Kooperatifler ve üretici birlikleri, kaliteyi artırarak uluslararası özel kahve pazarında daha güçlü bir konum elde etmeyi hedeflemektedir.

Kahveler çoğunlukla:

• Çiftlik içinde işlenir

• Güneş altında kurutulur

• Küçük partiler halinde ayrıştırılır

Yeni altyapı yatırımları sayesinde tek çiftlik bazlı izlenebilirlik giderek yaygınlaşmaktadır.